وقتی «جهالت»، انسان را بیچاره می‌کند!

✍🏻 محمدحسین روانبخش
«اگر بی‌برقی و بی آبی را تحمل کنیم؛ آب و برق جهان را از دست ستم صهیونیست‌ها آزاد خواهیم کرد.» علی‌رضا پناهیان
بیچاره پناهیان. سخن گفتنش حالا فقط تحقیری است که در حق خودش روا می‌دارد. مثل آدمی پیزوری که وظیفه‌ی جابجا کردن سنگی بسیار بزرگ را به عهده گرفته؛ کنار سنگ نشسته و برای رفع تکلیف و خالی نبودن عریضه زور می‌زند اما در چشم جماعتی که تماشایش می‌کنند زور زدنش مضحکه‌ی تاسف‌باری است. این‌که یک انسان چنین خفیف شود حتی خنده‌آور هم نیست، رنج‌آور است…
پناهیان هم جز سخن گفتن کاری بلد نیست؛ اما بارها سخنان از سر جهالتش نشان داده که علی‌رغم سال‌ها استمرار این کار، چون پشتوانه فکری و زمینه‌ی تحلیلی ندارد، به جای پیشرفت، فرو رفته است! بیل‌زنی است که باغچه‌ی خودش دست نخورده باقی مانده؛ اما تا وقتی که این واقعیت علنی نشده بود باز اعتماد به نفس کاذبی بود که کمی او را پیش ببرد ولی الان چه؟! حالا چیزی نمانده که با گفتن حرف‌هایی از قبیل آنچه به تازگی از او شنیده شده، از دست برود!
داستان جهالت او زمانی مورد توجه قرار گرفت که گفت اخلاق این ظرفیت را دارد که مقابل دین بایستد. شاید اگر کمی باهوش بود از آن به بعد سعی می‌کرد کمتر در رسانه‌ها حرف بزند… اما دریغ که جهالت ته ندارد. به این ترتیب آبروریزی آغاز شد. بعد از این‌که ابراهیم رئیسی، فریب دور و بری‌هایش را خورد و با تتلو دیدار کرد، پناهیان این دیدار را با کمک خواستن امام حسین (ع) از زهیر مقایسه کرد تا نشان دهد چطور جهالت می‌تواند به سقوطی هولناک منجر شود. جهالت ویرانگر ادامه پیدا کرد و پس از آن این بیچاره، با «گوشت‌تلخ» دانستن پیامبر که در قرآن رحمت برای همه‌ی جهانیان توصیف شده، ضربه‌ی آخر را به خودش زد.
این پیشینه‌ی حقارت‌بار را برای این گفتم که بگویم تحقیری که امروز پناهیان با گفتن جملات بالا بر خود روا می‌دارد، اصلا عجیب نیست. پناهیان با اصرار بر جهالت به دره‌ای سقوط کرده که فقط بیچارگی برایش گذاشته است؛ در این بیچارگی چه می‌توان کرد جز این چنین سخن گفتن.

شیخ! شما افراطیون از اسراییل برای اسلام و مسلمین خطرناک ترید! 
✍️مازیار اوستا
پناهیان: اگر بی‌برقی و بی آبی را تحمل کنیم؛ جهان را از دست ستم صهیونیست‌ها آزاد خواهیم کرد!
امام علی با معاویه که ستمگر بود وارد جنگ شدند. با پیش آمدن مساله حکمیت، خوارج  بر امام شوریدند. 
امام علی که  برای دومین بار  سپاهیان را جهت جنگ با معاویه اماده می کردند ، قبل از جنگ با سپاه شام  ترجیح دادند افراطیون نهروان را از پیش رو بردارند ! چرا که شر و ضرر انها برای اسلام و مسلمین به مراتب بیش از معاویه  ستمگر بود. حال اگر ما ایرانیان پیرو واقعی امام علی باشیم  ،به تبعیت از ایشان باید  برداشتن  و حذف شما نئو خوارج را که در جهالت و ستمکاری از صد اسراییل بدترید و ظلم تان در حق ملت ایران اشکار و خطرتان برای جهانیان بیش از داعش و طالبان است را در اولویت قرار دهیم .

نصف شدن درآمد سرانه؛ آینهٔ تمام‌نمای فرسایش اقتصاد ایران
✍🏻مجید رئوف‌مهر 
اعتراف رئیس کل بانک مرکزی به کاهش درآمد سرانهٔ واقعی ایرانیان از ۱۴۱ میلیون تومان در سال ۱۳۹۰ به ۷۵ میلیون تومان در سال ۱۴۰۳، صرفاً اعلام یک شاخص اقتصادی نیست؛ این آمار، روایت فشردهٔ سیزده سال فرسایش مستمر قدرت خرید، کوچک شدن طبقهٔ متوسط و کاهش رفاه عمومی است. وقتی درآمد واقعی هر ایرانی طی این دوره تقریباً به نصف می‌رسد، باید پذیرفت که مسئلهٔ اصلی اقتصاد ایران دیگر صرفاً «تورم» یا «رشد اقتصادی» نیست، بلکه کاهش مستمر کیفیت زندگی مردم است.
درآمد سرانه، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های ارزیابی عملکرد اقتصاد هر کشور محسوب می‌شود، زیرا حاصل نهایی رشد اقتصادی را در زندگی شهروندان نشان می‌دهد. کاهش این شاخص به معنای آن است که اقتصاد، حتی اگر در مقاطعی رشد اسمی را تجربه کرده باشد، نتوانسته ثروت واقعی بیشتری برای مردم خلق کند.
این وضعیت محصول یک عامل واحد نیست؛ بلکه نتیجهٔ هم‌زمان تحریم‌های فرساینده، بی‌ثباتی سیاست‌گذاری، کاهش سرمایه‌گذاری، محدود شدن تعاملات بین‌المللی، تضعیف بخش خصوصی و غلبهٔ نگاه کوتاه‌مدت بر تصمیمات اقتصادی است. اقتصاد ایران بیش از آن‌که از کمبود ظرفیت رنج ببرد، از کمبود حکمرانی کارآمد آسیب دیده است.
در چنین شرایطی، تکرار سیاست‌های گذشته نمی‌تواند آینده متفاوتی رقم بزند. اصلاحات اقتصادی بدون اصلاح در شیوهٔ حکمرانی، افزایش شفافیت، تقویت اعتماد عمومی، تنش‌زدایی در سیاست خارجی و فراهم کردن زمینهٔ تعامل مؤثر با اقتصاد جهانی، به نتیجه نخواهد رسید. تجربهٔ کشورهای موفق نیز نشان می‌دهد که رشد پایدار، پیش از هر چیز، محصول ثبات، اعتماد و پیش‌بینی‌پذیری است.
کاهش ۵۰ درصدی درآمد سرانه، زنگ خطری است که نباید در هیاهوی آمارهای روزمره نادیده گرفته شود. اگر این روند متوقف نشود، شکاف‌های اجتماعی، مهاجرت نخبگان، گسترش فقر و کاهش سرمایهٔ اجتماعی، هزینه‌هایی به‌مراتب سنگین‌تر از ارقام اقتصادی بر کشور تحمیل خواهد کرد. امروز بیش از هر زمان دیگر، اقتصاد ایران به تصمیمات شجاعانه، اصلاحات ساختاری و بازنگری در رویکردهای کلان نیاز دارد؛ زیرا رفاه مردم را نمی‌توان با آمارهای اسمی بهبود بخشید، بلکه تنها با رشد واقعی اقتصاد و افزایش درآمد واقعی خانوارها می‌توان امید را به جامعه بازگرداند.

سوگیری سیاسی 
✍️احمد زیدآبادی
رئیس قوهٔ قضائیه گفته است :”در هیچ‌یک از رسیدگی‌ها سوگیری سیاسی وجود ندارد و ادعاهای مطرح‌شده در این زمینه ناشی از بهره‌برداری سیاسی از برخی احکام قضایی است.”
 از آقای محسنی اژه‌ای درخواست می‌کنم که اگر وقت دارد فیلم‌های محاکمات دسته‌جمعی متهمان حوادث سال ۸۸ در دادگاه انقلاب را که گویا از تلویزیون هم پخش شده است، یک بار دیگر ببیند. اگر از پشتِ صحنهٔ آن دادگاه هم صرف‌نظر کنیم، در بخش آشکار آن، از آیاتی که قاری جلسه برای قرائت انتخاب کرده بود تا صحبت‌های شخص قاضی، یکسره سوگیری کامل و مشهود سیاسی داشت. همان قاضی اما همچنان مشغول قضاوت در پرونده‌های امنیتی است! آیا ادامهٔ کار او سخن رئیس قوه را نقض نمی‌کند؟ اگر قرار به اجرای سند تحول در دستگاه قضایی است چرا قضاتی چون او در شعبه‌های امنیتی همچنان فراوانند؟ 

 گونه شناسی  مخالفان مذاکره و دیپلماسی و عقلانیت سیاسی
✍️امیر دبیری مهر
منتقدین و مخالفان مذاکرات و دیپلماسی و صلح چند دسته‌اند.
۱- افراد دلسوز و نگران و فهیم که با نقدهای خود می‌خواهند هزینه‌های روند دیپلماسی را پایین بیاورند و دستاوردها را بالا ببرند. این گروه با توجه به بد عهدی و مکاری دشمن نگران هستند و این نگرانی درست است با این گروه باید گفتگو کرد و به تفاهم رسید.
 ۲- دسته دوم افراد هیجان زده و جوگیر شده در فضاهای شعاری و رسانه‌های رسمی هستند که چندان اهل مطالعه و دقت و گفتگو نیستند و بیشتر علیه عقلانیت و دیپلماسی  داد و فریاد می کنند. اینها را باید تحمل کرد و اگر احتمال آگاه شدن دارند هدایت نمود.                          
۳- گروه سوم میدان‌داران تحریک و تفرقه و فتنه علیه صلح و دیپلماسی و جنگ طلبانی هستند که اغراض سیاسی و اجتماعی اقتصادی  دارند و با دروغ و توهین و تهمت و بسیج مزدور در فضای مجازی، می خواهند فضای عقلانیت معطوف به صلح را تهدید و تحدید کنند. این جماعت که پول و امکانات و سازماندهی قوی دارد را باید در گام اول تنذیر و تحذیر کرد و در صورت عدم تنبه تعذیر کرد.                                         
۴- گروه چهارم ستون پنجم دشمن متجاوز هستند که دقیقا با کمترین جیره و مواجب آب به آسیاب دشمن می ریزند و با ارائه شعارها و تحلیل های غلط و گمراه کننده فضای ذهن و روان جامعه را به سوی جنگ و خشونت و نا امنی و بی‌ثباتی سوق می‌دهند. این قماش، بارها در مقاطع حساس با خیانت ضربه‌های سنگینی به منافع ملی زده. ردیابی این گروه کار آسانی آست این جریان مخرب را باید سرجای خود نشاند با قدرت و صراحت و شفافیت. وگرنه این جریان چهارم با تحریک بیشتر جریان سوم و دوم ایران را ویران خواهد کرد و فضایی برای تعقل و تصمیم گیری هوشمندانه باقی نخواهد گذاشت.                               
پی نوشت: تندی و صراحت برخی مطالب و مواضعم، حسب وظیفه ملی و دینی و اخلاقی و انسانی متوجه گروههای سوم و چهارم است و برای گروه‌های اول و دوم احترام قائل هستم هر چند نگرش آنها را ناقص می دانم و قابل رد.